شكيبايان از ناشكيبايان و سپاسگزاران از ناسپاسان ، شناخته نمىشدند و فرمانبرداران ، مستحقّ پاداش نمىگرديدند و عصيانگران بار گناه بر دوش نمىكشيدند . اگر نكبتى به ما رسد ، ما آن را پيش‌تر آزموده‌ايم و اگر دولتمان فرارسد ، ما خود در انتظار آنيم . سپاس خدا را كه نزد ما براى هرحالتى در هرروزگارى ، ابزارى و براى هرمقام و موقعيّت ، سخنى است . به گاه محنت ، شكيبايى و به گاه نعمت ، سپاسگزارى . امير المؤمنين - بر او درود باد - را هزار ماه 128 بر منبر شام دشنام گفتند و ما در ولايت او شكّ نكرديم ، نبوّت حضرت محمّد ( ص ) را سيزده سال تكذيب كردند و ما در او تهمت نزديم . ابليس زمانى بس دراز به عبادت حقّ تعالى بزيست . ما در لعن بر او شكّ روا نداشتيم . ما پيوسته به كم نيرويى حقّ آزمايش شديم ، درحالىكه به دولتش يقين داشتيم . به شهادت امام بعد از امام و رضا پس از رضا ، دچار شديم ، اما هرگز در امامت آن‌ها ترديد نكرديم . وعده‌ى خداوند ، انجام گرفتنى و امرش نافذ و جارى است . « نه‌چنين است ! به زودى خواهيد دانست ، باز هم نه‌چنين است ! به زودى خواهيد دانست . آنان كه ستم كردند به‌زودى خواهند دانست كه به چه كيفر گاهى بازگشت خواهند كرد . و خبر اين امر را پس از مدتى خواهيد شنيد . » بدانيد - خداوند شما را مشمول رحمتش گرداناد - بنى اميّه شجره‌ى ملعونه‌ى 129 نفرين شده در قرآن ، و پيروان طاغوت و شيطان‌اند . اينان در محو محاسن امام على ( ع ) سخت كوشيدند و كسانى را كه به دروغ بر پيامبر ( ص ) حديث مىبستند ، به مزدورى گرفتند . قداست مدينه را درهم شكستند و بيت المقدّس را بر مدينه برگزيدند ، و مركز خلافت را از كوفه به دمشق بردند . اينان ، براى از ميان بردن اين آثار ، مال‌ها بخشيدند و نيروها صرف كردند و مزدوران بگماشتند . اما با اين‌همه ، نه توانستند حديثى از احاديث پيامبر خدا - درود خدا بر او و آلش باد - را از ميان برند و نه آيه‌اى از كتاب خداى تعالى را ، تحريف كنند و نه كسى از دشمنان خدا را برجاى اولياى خدا ، بنشانند . اوليايى كه پيوسته با فضائل عترت بر سرشان ( بنى اميه ) مىكوبيدند و با استدلال ، و برهان زبان آن‌ها را فرو مىبستند . و در اين كار هيبت بنى اميّه و ترس از آنان ، سود نمىبخشيد . زيرا حقّ ، چيره است ، اگرچه حق‌ّخواهان را خوار دارند و فزون است ، اگر حزبش اندك باشد . باطل ،